Bülbül

Bülbül ne ötersin dalın mı yoktur
Seninde benim gibi derdin mi çoktur
Hazan olan bağda feryat edersin
Derdini demeye dilin mi yoktur.

Belliki ezelden yolunmuş gülün
Dertler yoldaş olmuş arkadaş zulüm
Bu dertler tükenmez gelse de ölüm
Azraile verecek canın mı yoktur.

Ben de senin gibi feryat ederim
Ahımla inleyip her gün içerim
Azrail almasa da candan geçerim
Ben de senin gibi geçerim bülbül.

O şirin dillerin neden söylemez
Kanatların kırık uçmak istemez
Gönül gonca gülünden geçmeyi bilmez
Neden gönül tahtımız virane bülbül.

Elimde sazım var aşığın işi
Bu derdi anlamaz sevmeyen kişi
Eritir kurutur kavim kardeşi
Yana yana kül olduk ikimiz bülbül.